De bernersennen en levershunt, zin of onzin lees zelf
Ons verhaal, misschien verwarrend?Of juist herkenbaar,
Neem gerust contact op als je met vragen zit,
Sinds 1991 fokken wij berners, op een zeer geringe basis,waarom ??
uit liefhebberij en door onze keuze's het ras te verbeteren.
De eerste drie nesten gingen zonder problemen, uit het derde nest,
hebben we toen onze Chesna gekozen,zij moest als kleindochter van Franka haar gaan opvolgen,Chesna is een kind van Jork v.d.Rekerhof met als moeder onze eigen gefokte Adoenja v.h.Grensgeval ,als Opa Marc'd'Artagnan onze Franka v.t.Spyker dus als Oma.
Voor haar eerste nest gingen we naar Burschli-Yuran v.d.Schaapsteeg,
daar kwamen 9 schitterende blije drukke en stevige pups van,
we hebben daar zelf een reu van gehouden,zie onze fotogalerij.
Daar kun je trouwens al onze berners zien, met hun verhalen erbij!
Voor een tweede nest zijn we naar Udo-Pjotr von Bernetta gegaan,
een prachtige dikke knuffelbeer met een prima stamboom.
Vooral zijn rustige karakter sprak ons erg aan,
Ches is en was een drukke berner een echte werkhond,
beslist niet vervelend,maar mensen verwachten van een berner toch wat rust in het karakter,Pjotr zou dat wellicht in zijn toekomstige pups kunnen doorgeven.
De dekking verliep vlot ,vooral de tweede dag ,toen had meneer het snel door!Resultaat 6 pups,3 reuen en drie teven,ons E-nestje dus.
Helaas haalde Elvis het niet na 3 weken moesten we hem in laten slapen,
zijn slokdarm functioneerde niet!????(ook dat blijft de vraag was het een shunt?)
De pups waren weer stevig op een teefje na die was net 7 kilo toen ze de deur uit ging met 9 weken, dat was Esrah-bo.
Omdat we in deze combinatie geloofden wilden we deze nogmaals herhalen, net voor dat Ches weer gedekt ging worden hoorden we dat er ook ergens anders al een nestje was geboren van Pjotr,
dat was redelijk in de buurt ,dus kijken.
Jee wat een witbekkies,ook een blauw oog en wat laarsjes halsring
..daar wordt je als fokker en reueigenaar niet vrolijk van,toch?
Maar Ches was uit een heel andere lijn, we zouden het wel zien,
10 stuks werden er geboren(waarvan wederom een pup maar niet wilde eten en Ches wilde het steeds dooddrukken.
Na enkele dagen heeft de dierenarts de pup in laten slapen
bij sectie niets gevonden
achteraf weten we wel beter!
We denken nu aan een shunt .De pups hadden inderdaad erg veeeel wit,
maar geen blauw oog, geen laarsjes ,nee het zat allemaal aan het hoofd. Maar de bouw was wederom prima tot zwaar,wel zat er weer een teefje bij die weer wat kleiner was,maar we hoorden van collega fokkers dat dit heel normaal was.
Er zat in ieder nest weleens wat kleiners???
Wisten wij toen dat dit een aanwijzing kon zijn????
Goed,met 6 weken kregen ze allemaal vreselijke diaree,we hebben met man en macht (dierenarts)gewerkt ,dag en nacht om ze daar doorheen te krijgen,en met succes.
In de week dat de pups van het F nest werden opgehaald ,kregen we een verontrustend telefooontje ,Esrah-bo was plots overleden aan een hartstilstand
..ze hebben sectie laten verrichten en vonden geen erfelijke afwijking,fijn voor je als fokker maar die mensen zaten zonder pup en met erg veel verdriet.
Onze pups waren/gingen net weg naar hun nieuwe baasjes en ze wilden toch eigenlijk even wachten,hun goed recht,en maar goed ook!!!!
Want voor ons moest toen de nachtmerrie nog beginnen.
En ergens knaagt het bij me nog steeds of Bo toch geen levershunt heeft gehad,daar is niet naar gekeken tijdens de sectie!